تحفه (در اخلاق و سياست) - دانش پژوه، محمدتقى - الصفحة ١٥٤ - ٥ - خلافت امير المؤمنين حسن رضى الله عنه
كه اگر قيس بيعت من پذيرد، هرچه او را در كار باشد بدهم، و بسيار چيزها تقبّل كرد. آخر الامر او نيز با امام مبطل بيعت كرد. و امير المؤمنين حسن رضى اللّه عنه به مدينه بازگشت.
و مدت خلافت او شش ماه و سه روز بود. دختر اشعث بن قيس كه زن او بود او را در مدينه زهر داد، و هم آنجا وفات يافت در سنه تسع و اربعين. گويند چهل و هفت ساله بود و بعضى گويند چهل و چهار ساله بود. و سعيد عاص برو نماز كرد، و بگورستان بقيع دفن كردند. و او را دو پسر بود: حسن مثنى و زيد.
خلفاى بنى اميه چهارده كس بودهاند برين ترتيب، شعر:
|
بودند از سران اميه چهارده |
بگرفته ملك عرصه آفاق سر بسر [١٠٦ ر] |
|
|
اول معاويه پسر هند بىوفا |
وز بعد او يزيد جفاكار بد گهر |
|
|
آنگه معاويه بدو مروان و بعد ازو |
عبد الملك وليد و سليمان و پس عمر |
|
|
وانگه يزيد و باز هشام است و پس وليد |
وز بعد او يزيد و براهيم بر اثر |
|
|
مروان بن محمد آنكش لقب حمار |
بود آخرين و نيست جزين چارده دگر[١] |
|
بيايد دانست كه دولت اموى مبغوض و محفوف (؟) مسلمانان بود، و كافه خلق [و] مردم زوال آن دولت را مترقّب و مترصّد بودند.
[١] - در آثار ٢٢ همين بيتها آمده ولى در تج ٨٥ شعرهاى ديگريست از خود مؤلف.