تحفه (در اخلاق و سياست) - دانش پژوه، محمدتقى - الصفحة ١٠٤ - حكايت

ايشان حالى، و زبان گردون تاريخ مناقب ايشان را تالى است، ثبت افتاد كه از فوايد خالى نخواهد بود.

از جمله آنها كه بدين صفات مذكوره [٧٢ پ‌] موصوف‌اند برامكه‌اند كه هريك از ايشان آيت جوانمردى و فضل بر اوراق جريده سيه سپيد چرخ كبود نگاشتند، و رايت نام نيك و عطا بر ذروه عيّوق برافراشتند؛ بيداى ناپيداى غور فضل، پيش پيك خاطر وقّاد «فضل»، يك تك‌[١] بودى؛ و درياى بى‌پايان، با كفّ درپاش «جعفر»، جعفر نمودى.

حكايت‌

گويند هارون يك سال حج كرد[٢] و امين و مامون و يحيى بن خالد و هر دو پسران او: فضل و جعفر، بخدمتش بودند. چون بمدينه رسول ٧ برسيدند، هارون بموضعى بنشست و جعفر با او، و امين بمقامى ديگر و فضل با او، و هرسه دست بعطا برگشادند، چنانكه در تمامت مدينه هيچ‌كس از افضال و انعام ايشان محروم نماند، و اهالى آنجا از مذلّت فقر و فاقت بازرستند و نعمت غنا اقتنا كردند، و شرح اين حال قايلى گويد، شعر:

[٧٣ ر] يحيى كاتب‌[٤] و بليغ و اديب و صايب‌راى و كريم بود و حلم و عفّت و هيبت با نقيبت كمالات انسانى او را جمع آمده. شعر:

[١] - ص: يك.

[٢] - تج ١٤٢.

[٣] - ص: فا.

[٤] - تج ١٤٤.