تحفه (در اخلاق و سياست) - دانش پژوه، محمدتقى - الصفحة ٥٢ - حكايت

و من از تطاول ظلم او بازرستم، ز دفتر فال اميدم چنان آمد كه مى‌جستم.

و او را در آن اغتراب حالات منكرى حادث شد و آخر الامر بدست خصم گرفتار آمد و جان تاريك آن بى‌رحمت [را] بهواى هاويه پرواز دادند. و اين بيت وصف حال من شد، بيت:

تا بدانى كه رطب جنّى ظلم در كام كامرانى هنّى نيست، «و انّ الظلم مرتعه وخيم». اندر خبرست: «ينادى مناد يوم القيامة: اين الظلمة اين اعوان الظّلمة»[١].

و نصّ كلام قديم مؤيّد و مقرّرست اين معنى را، حيث قال: «وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ»[٢].

على الجمله عاقبت [٣٦ پ‌] شيمت طغيان ناپسنديده است و خاتمت عادت عدوان چون خار در ديده؛ و ظالم در دنيا معاتب و ملوم است و در عقبى معاقب و مذموم.

[١] - در هامش آمده: اين كابرى لهم ظلما(؟).

[٢] - قرآن ١١: ١١٣.