تحفه (در اخلاق و سياست) - دانش پژوه، محمدتقى - الصفحة ١٣٤ - ١ - خلافت ابو بكر

بيش نيست:

اول دولت خلفاى خمسه: ابو بكر و عمر و عثمان و على و حسن بن على رضى اللّه عنهم اجمعين. و ابتدا [ى آن‌] مبايعت ابى بكر است و آخر آن جمادى الآخر سنه احدى و اربعين هجرى كه امير المؤمنين حسن با معاويه صلح كرد.

و بزرگى تاريخ هر چهار را در يك بيت گفته است، شعر:

[٩٢ ر] دوم دولت امويان است ابتداى آن تاريخ مذكور و آخرش ابتداى دولت سفاح ربيع الاول سنه احدى و ثلثين و مائه هجرى.

سوم دولت عباسيان است و اول [آن‌] تاريخ مبايعت سفاح است، و آخرش شهادت مستعصم خليفه صفر سنه ستّ و خمسين و ستّمائه.

و دولتهاى فرعى نيز سه است: اول دولت علويان به مصر دوم دولت بويهيان سوم دولت سلجوقيان. و هرچه جز اين سه دولت است بر خلافت غالب نشده، و اگرچه بسطتى يافت. و در اثناى شرح دولت عباسيان احوال هركسى در موضع خود گفته شود، ان شاء اللّه تعالى.

[١- خلافت ابو بكر]

انساب امير المؤمنين ابى بكر، نام او عبد اللّه بود و نام پدرش ابو قحافه عثمان، نام مادرش سلمى بنت صخر و كنيتش ام الخير بود، و او را صدّيق جهت آن خوانند كه در قعدد بود، چون خبر نبوّت شنيد در حال تصديق كرد. و نسب‌[٢] او با نسب پيغمبر ٧، در مرّة بن كعب بهم رسد. و پدرش ابو قحافه در فتح مكّه مسلمان شد و او را بخدمت پيغمبر ٧ آوردند، و موى سر او سفيد بود. و پيغمبر از بهر تعظيم ابو بكر فرمود، كه شيخ را در خانه‌

[١] - اين بيت در متن روشن نيست در آثار ص ٢١ شعر ديگرى آمده است.

[٢] - تج ١٤.