تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٦ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ١٦٢- چون روز رستاخيز شود پاى بنده‌اى نلغزد تا از چهار چيز پرسش شود: از عمرش كه در چه گذرانيده، و از جوانيش كه در چه آزموده، و از آنچه بدست آورده كه از كجا آورده و در چه خرج كرده است، و از دوستى ما خاندان.

(٢) ١٦٣- فرمود: هر كه با مردم همكارى كند و ستمشان نكند، و بآنها حديث گويد و دروغ نگويد، و بآنها وعده دهد و تخلف نكند مردانگيش كامل است، و عدالتش آشكار، و ثواب او ثبت است، و غيبت او حرام.

(٣) ١٦٤- فرمود: مؤمن سر بسر حرمت دارد آبرويش و مالش و خونش.

(٤) ١٦٥- فرمود: صله أرحام خود كنيد و لو اينكه بهمان سلام كردن باشد.

(٥) ١٦٦- فرمود: ايمان عقيده بدل و گفتار بزبان و عمل با اندام است.

(٦) ١٦٧- فرمود: توانگرى بداشتن كالاى بسيار نيست ولى توانگرى بى‌نيازى دل است.

(٧) ١٦٨- فرمود: ترك بد كردن صدقه است.

(٨) ١٦٩- فرمود: چهارند كه بايست هر صاحبدل و خردمند از امت من است، گفته شد يا رسول اللَّه چه هستند؟ فرمود: گوش گرفتن دانش و حفظ آن و نشر آن و بكار بستن آن.

(٩) ١٧٠- فرمود: راستى كه برخى سخنرانيها جادو است، و برخى دانشها، نادانى و برخى گفتارها بيزبانى.

(١٠) ١٧١- فرمود: روش دو روش است: روشى كه بكار بستنش لازمست و عمل بدان بعد از من هدايت‌