تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٦ - آنچه كلمات قصار در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ٣٥- مؤمن برادر مؤمن است. نه دشنامش دهد، و نه از او دريغ كند، و نه باو بدگمان باشد.

(٢) ٣٦- بفرزندش فرمود: خود را بر حق شكيبا دار زيرا هر كه براى حق از او چيزى دريغ شود در بيهوده و بى‌مورد دو برابرش باو دهند.

(٣) ٣٧- هر كه را كج‌خوئى دادند ايمان از او مستور است.

(٤) ٣٨- خداوند دشنام‌گوى بى‌آبرو روا دشمن دارد.

(٥) ٣٩- خدا را كيفرهاى روحى و تنى باشد چون تنگى معيشت و سستى در عبادت، و كيفرى بدتر از قساوت قلب نيست.

(٦) ٤٠- روز قيامت يك جارچى جار زند، صابران كجايند؟ چند گروه از مردم بپاى خيزند سپس جارچى جار زند، كجايند صبر پيشه‌ها؟ چند گروه ديگر از مردم بپاى شوند گفتم قربانت شوم صابران كيانند و صبرپيشه‌گان كيانند؟ فرمود صابران بر انجام واجبات و صبر پيشه‌گان بر ترك محرمات.

(٧) ٤١- خدا فرمايد اى آدميزاده از آنچه‌ات حرام كردم اجتناب كن تا از اورع مردم باشى.

(٨) ٤٢- بهترين عبادت عفت شكم و فرج است.

(٩) ٤٣- چهره خرم و روى باز وسيله دوستى و تقرب بخدا است، و ترش‌روئى و بد برخوردى وسيله دشمنى و دورى از خدا است.

(١٠) ٤٤- واسطه و وسيله‌اى براى من كه نزديكتر بدو باشد بسوى آنچه دوست دارد از پيشينه‌