تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٤٨ - (خطبه آن حضرت

و مبادا نامسلمان بميريد.

(١) بنده‌هاى خدا بدانيد كه آرزو خرد را ببرد و وعده خلافى آورد و غفلت بار است و افسوس برار آرزو را ناديده گيريد كه فريب است و آرزومند زير بار است، در ميان بيم و اميد كار كنيد اگر خوش دلى ديديد شكر كنيد و آن را با خوشدلى ديگر فراهم آريد زيرا خداوند براى مسلمانان اجازه خوشى داده و براى هر كه شكر كند فرمان فزودن صادر كرده، من نديدم مانند بهشت كه جوياى آن خوابست و نه مانند دوزخ كه گريزانش بخوابست، و نديدم كاسبى پرسودتر از كسى كه براى روزى كسب كند كه ذخيره سزاى آنست و هر نهانى در آن آشكار است، و راستى كه هر كسى را حق سود ندهد باطلش بزيان كشد، و هر كه راه هدايت نرود بگمراهى افتد، و هر كه يقين بدو سود نبخشد بزيان شك اندر است، و راستى كه شماها بكوچيدن مأموريد، و توشه را هم بشما نشان داده‌اند.

هلا راستى از دو چيز بر شما نگرانم، آرزوى دراز و پيروى هوى، هلا دنيا پشت داده و اعلام فنا كرده، هلا آخرت روى آورده و اعلام ورود نموده، هلا كه امروزه ميدان مسابقه است، و فرداى قيامت هنگام جائزه، و راستى كه جائزه بهشت است و عاقبت ديگران دوزخ، هلا شماها در روزگار مهلتيد و دنبالش مرگ است و شتابان مى‌آيد، هر كه براى خدا كار خالص كند در عمر خود پيش از مرگش كردارش بدو سود دهد و مرگش زيانى ندارد، و هر كه در روزگار مهلت كارى نكرد مرگش زيانبار است و كارش سود ندهد.

بنده‌هاى خدا باستوار كردن دين خود پناه بريد بوسيله نماز خواندن در وقت، و پرداختن زكاة