تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥١٢ - و از آن حضرت كلمات قصارى در اين معانى روايت شده است

تقيه را ترك كند چون كسى است كه نماز را ترك كرده راستگو باشم.

(١) ٩- روزى فرمود: خوردن خربوزه‌[١] باعث خوره مى‌شود باو گفته شد آيا نيست كه مؤمن چون چهل ساله شد از ديوانگى و خوره و پيسى در امانست؟ فرمود: چرا ولى هر گاه مؤمن خلاف دستور كسى كه او را در امان داشته كند بسا كه بكيفر خلاف دچار شود.

(٢) ١٠- شكرگزار بخود شكر سعادتمندتر است از نعمتى كه باعث شكر شده، زيرا نعمت كالاى دنيا است و شكر نعمت دنيا و آخرتست.

(٣) ١١- خدا دنيا را خانه آزمايش ساخته و آخرت را خانه پايش، و بلاى دنيا را وسيله ثواب آخرت نموده و ثواب آخر ترا عوض بلاى دنيا قرار داده.

(٤) ١٢- راستى ستمكار بردبار بسا كه بوسيله حلم خود از ستمش گذشت شود، و حق دار نابخرد بسا كه بسفاهت خود نور حق خويش را خاموش كند.

(٥) ١٣- هر كه از روى دوستى بتو نظرى بدهد همه جانبه اطاعت او كن.

(٦) ١٤- هر كه قدر خود نداند از شر او آسوده مباش.

(٧) ١٥- دنيا بازاريست كه مردمى از آن سود برند و مردمى ديگر زيان كنند.

[١] مترجم بطيخ را تنها بمعنى خربوزه آورده و در منتهى الارب گويد بطيخ كدو و خيار و خربوزه و مانند آنست.