تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١ - بخشى از سخنهاى حكيمانه و كلام آن حضرت

و اما نشانه شاكر چهار است: ١- شكر در برابر نعمتها ٢- صبر در برابر بلا ٣- قناعت بقسمت خدا ٤- ترك حمد و تعظيم جز خدا.

(١) و اما نشانه خاشع چهار است: ١- حساب بردن از خدا در نهان و عيان ٢- ارتكاب خوبى ٣- انديشه رستاخيز ٤- مناجات با خدا.

و اما نشانه صالح چهار است: ١- دلش را پاك كند ٢- كردارش را خوب كند ٣- كسبش را خوب كند ٤- همه كارش را خوب كند.

و اما نشانه ناصح چهار است: ١- بحق قضاوت كند ٢- از خود بديگران حق بدهد ٣- براى مردم پسندد هر چه بر خود پسندد ٤- بر احدى تجاوز نكند.

و اما نشانه موقن شش است: ١- از روى حقيقت بخدا يقين دارد و باو بگرود ٢- يقين دارد مرگ حق است از آن در حذر باشد ٣- يقين دارد قيامت حق است از رسوائى بترسد ٤- يقين دارد بهشت حق است و شيفته آن باشد ٥- يقين دارد دوزخ حق است و كوشش وى براى نجات از آن پديدار باشد ٦- يقين دارد حساب حق است و خود را محاسبه ميكند.

و اما نشانه مخلص چهار است: ١- دلش درست است ٢- اعضايش بى‌آزار است ٣- خيرش بديگران رسد ٤- از بد كردن خوددار است.

و اما نشانه زاهد ده است: ١- بحرامها بى‌رغبت است ٢- خوددار است ٣- واجبات پروردگار را برپا ميدارد ٤- اگر مملوك است فرمانبر خوبى است، و اگر مالك است ملك‌دار خوبى است ٥- نژادپرست‌