تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٨٧ - نامه آن حضرت

بسيارى (١) هر كس معتقد بجبر يا بمطلبى كه مستلزم جبر است بشود بخدا ستم كرده و او را بجور و عدوان نسبت داده. زيرا براى كسى كه بزور بر گناه واداشته عقوبت اثبات كرده، هر كه پندارد خدا بنده‌ها را بگناه مجبور ميكند بايد خدا را مدافع عقوبت بنده بداند، و هر كه پندارد خدا از عقوبت بنده گنهكار دفاع ميكند او را در باره تهديدى كه كرده دروغگو شمرده آنجا كه خدا ميفرمايد (٧٦- البقرة) آرى كسى كه بدكردارى كرد و خطاگير شد آنان دوزخيانند. و در آن جاويد بمانند، و ميفرمايد (١١- النساء) راستى كسانى كه بستم مال يتيمان خورند همانا شكم از آتش انباشته دارند، و در آتش فروزان دوزخ درگيرند، و ميفرمايد (٥٩- النساء) راستى كسانى كه بآيات ما كافرند آنان را در آينده بدوزخ افكنيم، و هر زمانى كه پوستشان كلفت شود پوست آنان را با پوست ديگرى عوض كنيم تا عذاب بچشند راستى خدا عزيز و حكيم است- و آيات بسيار ديگرى در اين باره هست، و كسى كه وعيد خدا را دروغ شمارد و در تكذيب خود يك آيه قرآن را دروغ شمارد دچار كفر گردد، و از آنها باشد كه خدا در باره آنها فرمايد (٧٩- البقرة) آيا ببعضى از كتاب خدا ايمان داريد و ببعضى كافريد سزاى كسى از شما كه اين كار كند نيست مگر رسوائى در دنيا، و روز قيامت هم برگشت ميكنند بسخت‌ترين عذابى، و خدا غافل نيست از آنچه ميكنيد- بلكه ما ميگوئيم خدا جل و عز بنده‌ها را بر كردار خودشان سزا ميدهد، و آنها را بكارهاى بدشان عقوبت ميكند بواسطه اختيار و استطاعتى كه بآنها داده و براى همانست كه بآنها امر و نهى كرده و قرآنش بدان گويا است (١٦٠- الانعام) هر كه حسنه آورد ده برابر آن را دارد، و هر كه سيئه آورد جز بمانندش سزائى ندارد و آنها ستم نشوند- و فرموده است جل ذكره (٢٨- آل عمران) روزى كه‌