تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٥٠ - (از كلمات حكيمانه آن حضرت

تا چون خداوند پرده از پاداش روشن آنها برداشت و آنان را از زير سر پوشهاى غفلت بدر آورد، سرو كارشان با آن چيزى بود كه از دست داده بودند، و پشت كرده بودند بدان چه روى بدان داشتند، و از آرزوهاى بر آورده و كاميابيهاى زود گذر خود سودى نبردند و همه وبال آنان شد، و از آنچه دنبالش ميدويدند گريزان شدند.

(١) و راستى كه من ازين لغزشگاه شما را بر حذر ميدارم و بتقواى خدا كه جز آن سودى ندارد شما را فرمان ميدهم، اگر راستگو است بايد با پندار خوب از خود بهره گيرد، همانا كه بينا كسى است كه بشنود و بينديشد و بنگرد و ببيند، و از عبرتها سود برد، و براه هموار و روشن برود، و از پرتگاه هواپرستى در راه خود بپرهيزد، و از سرنگونى در راه كورى كناره گيرد و گمراهان را در فساد خود كمك نكند بوسيله كجرفتارى در حق و ناهنجارى در گفتار و ديگرگونى در صدق، و لا قوة الا باللَّه.

هر چه بشما گفته مى‌شود بگوئيد، و بهر چه برايتان روايت مى‌شود تسليم باشيد (يعنى بدان چه مردان الهى بر شما روايت كنند سر فرود آوريد) و آنچه وظيفه شما نيست بر خود بار نكنيد زيرا سزاى هر چه بگوئيد و بكنيد و بسوى آن رو كنيد بگردن شما است، از شبهه بر حذر باشيد زيرا براى فتنه پايه‌گذارى شده متوجه هموار كردن كارها باشيد، و با هم در گفتار و كردار خوب باشيد. و براى خدا خضوع بكار بريد، و ترس و زبونى براى خدا بدل گيريد، با يك ديگر بتواضع و انصاف و بخشش و خشم خورى رفتار كنيد كه سفارش خدا است، مبادا با هم حسد ورزيد و كينه‌توزيد زيرا اين هر دو كار جاهليت است، بايد هر كس بنگرد كه چه پيش ميفرستد براى فرداى خود، از خدا بپرهيزيد زيرا خداوند بدان چه كنيد آگاه است.