تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٨١ - نامه آن حضرت

اى بنده‌هاى خدا از خدا بپرهيزيد و بينديشيد و عمل كنيد بدان چه براى آن آفريده شديد، زيرا خدا شما را بيهوده نيافريده و مهمل وانگذاشته، خود را بشما شناسانيده و رسول خود را بسوى شما گسيل داشته، و كتاب خود را بشما نازل كرده كه حلال و حرامش در آن درج است و حجتها و مثلهايش در آنست از خدا بپرهيزيد كه خدا پروردگار شما بر شما حجت آورده و فرموده (٨- البلد) آيا نساختيم براى او دو چشم؟ و يك زبان و دو لب، و او را بهر دو راه رهنمائى كرديم- اين حجت است بر شما- تا توانيد از خدا بپرهيزيد زيرا توانى نيست جز بخدا، و توكلى نيست جز بدو، و صلى اللَّه على محمد نبيه و آله.

(١)

نامه آن حضرت ٧ بمحمد بن مسلم زهرى‌

(٢) خدا ما را و تو را از فتنه‌ها نگهدارد و بتو از دوزخ ترحم كند، تو امروز بوضعى افتادى كه سزا است هر كه تو را بدان حال بيند برايت طلب رحمت كند بتحقيق كه بار نعمت خدا بدوش تو سنگين شده كه بتو تنى سالم و عمرى دراز داده، حجتهاى خدا بر تو استوار است كه قرآن را ميدانى و فقه دينش را خوانده‌اى و سنت پيغمبرش را هم بتو فهمانيده و بر تو در برابر هر نعمتى كه بتو داده و هر حجتى كه در برابرت نهاده وظيفه‌اى مقرر داشته و منظورش اينست كه شكر تو را آزمايش كند در اين باره و فضل خود را بر تو آشكار سازد و فرموده است (٧- ابراهيم) اگر شكر كنيد براى شما بيفزايم و اگر ناسپاسى كنيد راستى كه عذاب من سخت است.

بنگر فرداى قيامت كه برابر خدا بايستى چگونه مردمى باشى؟ آن روزى كه خدا از تو بپرسد نعمتهاى مرا چگونه رعايت كردى و در باره حجتهاى من چه قضاوت كردى. گمان مبر كه خدا از تو عذرى پذيرد و بتقصير تو راضى باشد، هيهات هيهات چنين نيست، خدا علماء را در قرآن خود مسئول دانسته‌