تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٤ - سفارش آن حضرت

نپوشد و هر كه بقسمت خدا خشنود است غم نخورد بر آنچه از دستش رفته، و هر كه شمشير ستم كشد بدان كشته شود و هر كس چاهى براى برادرش كند در آن افتد، و هر كه پرده ديگرى درد عيبهاى خانه‌اش عيان گردد، و هر كه خطاى خود را فراموش كند خطاى ديگرى را بزرگ شمارد، و هر كه در همه كار بسختى اندر شود نابود گردد، و هر كه در گردابها پرت شود غرقه گردد، و هر كه برأى خود خود بينى كند گمراه گردد و هر كه بعقل خود بى‌نيازى كند بلغزد، و هر كه بمردم گردن فرازى كند زبون شود، و هر كه با دانشمندان بياميزد با وقار گردد و هر كه با او باش بياميزد زبون شود، و هر كه با مردم نابخردى كند دشنام شنود، و هر كه جاهاى بد رود متهم گردد، و هر كه شوخى كند سبك شود، و هر كه بسيار چيزى را بر گيرد بدان شناخته شود و هر كه پر گويد پر خطا كند، و هر كه پر خطا كند كم‌شرم شود و هر كه كم‌شرم باشد كم ورع است و هر كه كم ورع باشد دلش بميرد و هر كه دل مرده شد بدوزخ رود.

(١) پسر جانم هر كه بعيب مردم نگرد و آن را براى خود پسندد خود همان احمق است، و هر كه انديشد عبرت گيرد و هر كه عبرت گيرد بگوشه‌اى نشيند و هر كه گوشه نشيند سالم بماند، و هر كه ترك شهوت كند آزاد زيد، و هر كه حسد را وانهد محبوب مردم باشد.

پسر جانم عزت مؤمن بى‌نيازى او است از مردم، قناعت مالى است كه تمام نشود، هر كه پر ياد مرگ كند باندكى از دنيا خشنود گردد، و هر كه بداند سخنش از كردار او است كم سخن گويد مگر در آنچه سودش بخشد.

پسر جانم شگفتا از كسى كه از كيفر بترسد و دست باز ندارد و اميد ثواب دارد و توبه نكند و كار نكند.