تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٠ - يك پند

بياد باشند فراموش كردى، و در آنچه‌ات فرمود مخالفت كردى، واى بر تو همانا تو يكى از دزدان گناهان هستى هر آنگاه كه بر تو شهوتى يا ارتكاب گناهى رخ دهد بدان شتابى، و با جهل خود بدان اقدام كنى، و اندر آن افتى، گويا در برابر چشم خدا نيستى. يا گويا خدا در كمين تو نيست. اى كه بهشت خواهى چه اندازه خوابت دراز است، و مركبت كند است، و همتت سست خدايت باد از اين طالب و مطلوب واى گريزان از دوزخ چه تند مركب بسوى آن ميرانى، و چه خود را زود در آن ميپرانى، باين گورها بنگريد كه چون سطورى در پناه خانه‌ها نقشند خط آنها بهم نزديك، و آرامگاهشان پهلوى هم، و ديدارشان بسيار دور است، آباد كردند و ويران نمودند، و در آرامى بودند، و بهراس افتادند، و سكنى داشتند، و رانده شدند و نوميد شدند و كوچيدند، چه كسى شنيده نزديكى دور است و آواره‌اى نزديك است، و آبادى ويرانه است، و آرامى در هراس است و ساكنى آواره است، و اندر وطنى كوچا است جز همان اهل قبور.

(١) اى پسر سه روز، روزى كه در آن زادى، و روزى كه بگورت روى، و روزى كه از آن برآئى بدرگاه پروردگارت، واى چه روز بزرگى است اى صاحبان هيئت خوشايند، اى شترانى كه گرد آب زانو زده‌ايد، چرا من تن شما را آباد و دل شماها را ويران مينگرم، هلا بخدا اگر بچشم ببينيد آنچه را كه بايد ملاقات كنيد، و آنچه را بسوى آن روانه‌ايد هر آينه ميگوئيد (٢٧- الانعام) اى كاش بر ميگشتيم و آيات پروردگار خود را دروغ نميشمرديم و از مؤمنان بوديم، فرمود آن گوينده جليل بلكه آنچه نهان بود برايشان عيان شد، و اگر بر گردند بدنيا باز همان كنند كه بر آنها قدغن بود و راستى كه آنها دروغ‌گويانند.