تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥ - مقدمه مؤلف

خود اعتراف كنيد.

(١) و در دنبال آنچه ندانيد بكوشيد و بدان چه دانيد عمل كنيد تا گفتارتان با كردارتان همساز باشد، بعلوم معصومين نجات بدست آيد و بوسيله آن زندگى فراهم شود، خداوند بوجود آنان اقامه حجت كرده است و مكانت آنها را جاده حقيقت مقرر داشته و بموفقيت آنها راه عذر را بسته. هيچ راهى براى فرمانبرى خدا و هيچ وسيله‌اى براى رضاى حضرت او و جاده‌اى را بسوى بهشت او وانگذاشتند مگر اينكه بدان فرمان دادند و تشويق كردند و رهنمودند و ياد آورى كردند و شناسانيدند از برون و درون با كنايه و صراحت و هر آنچه بنافرمانى خدا ميكشانيد و بخشم او ميرسانيد و بكيفر او درمى‌افكند از آن بر حذر داشتند و باز داشتند و بدان اشاره كردند و از آن بيم دادند تا براى مردم بر خداوند حجتى نباشد خوشبخت آنكه خداوندش توفيق پيروى آنان و ياد گرفتن و پذيرش از آنان داد و بدبخت آنكه بمخالفت آنان برخاست و پشت و پناهى جز آنان گرفت و فرمان آنها را وانهاد و از آن روى گردانيد زيرا آنها عروة الوثقى و حبل اللَّه باشند كه رسول خدا ٦ ما را دستور بدان داده دست اندازيم و چنگ زنيم و همانان كشتى نجات و واليان امرند كه خداوند طاعت آنها را واجب كرده و فرموده (٥٨- النساء) اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد رسول و اولو الامر خود را و همانهايند راستگويانى كه ما فرمانداريم با آنها باشيم و فرموده است (١٢٠- التوبه) از خدا بپرهيزيد و با راستگويان باشيد.

بكوشيد در بكار بستن هر آنچه بدان فرمانداريد خرد باشد يا كلان و بر حذر باشيد از آنچه بدان آژير شديد كم باشد يا بيش، زيرا هر كه بطاعتهاى خرد عمل كرد بكلان آن برآيد و هر كه از گناهان كم‌