تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٠ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

فردا بدست شما ميرسد (١) مبادا ستيزه كنيد كه مايه شك است، هر كه بخدا حاجتى دارد بايد در يكى از سه ساعت روز جمعه بخواهد. ساعت زوال هنگامى كه باد بوزد و درهاى آسمان گشوده شود و رحمت فرود آيد و پرنده‌ها صدا كنند و آخرين ساعت شب هنگام سپيده دم كه دو فرشته فرياد زنند: آيا توبه كنى هست تا توبه او پذيرفته شود؟ آيا سائلى هست تا باو عطا شود؟ آيا طالب آمرزشى هست تا او را بيامرزم؟ آيا حاجتمندى هست؟ جارچى خدا را پاسخ دهيد، روزى را ميان سپيده‌دم تا بر آمدن خورشيد بجوئيد كه مؤثرتر است از مسافرت در زمين و آن ساعتى است كه خدا جل و عز روزيها را در آن پخش كند ميان بندها، چشم براه فرج باشيد و از رحمت خدا نوميد نباشيد زيرا محبوبترين كارها نزد خدا انتظار فرج است و آنچه مؤمن بر آن پايد، بخدا توكل كنيد نزد فراغت از دو ركعت صبح كه دلخواه‌ها را در آن عطا كنند. شمشيرها را با خود بحرم نبريد و برابر شمشير نماز نخوانيد زيرا قبله محل امانست چون بحج رويد رسول خدا ٦ را زيارت كنيد كه تركش جفا است، و بدان ماموريد، بدان قبرها كه حق ساكنانش بر شما لازمست فرود آئيد و زيارتشان كنيد و نزد آنها روزى خواهيد زيرا آنان بزيارت شما شاد شوند، بايد مرد سر قبر پدرش و مادرش حاجت طلبد پس از اينكه بآنها دعا كند، گناه اندك را كم مگيريد چون بر بزرگتر توانا نيستيد زيرا كم هم شماره مى‌شود تا بزرگ گردد، سجده را طول دهيد كه هر كه طولش دهد فرمانبر است و نجات يابد، بسيار ياد مرگ كنيد و ياد روز برآمدن از گورها و روز قيامت در برابر خدا تا هر مصيبتى بر شما آسان باشد، هر كه چشمش درد كند بايد آية الكرسى*