تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٩٨ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

* رسول خدا فرمود در حالى كه خوراك داغى برش نهادند: آن را بگذاريد تا سرد شود و امكان دهد و خدا داغ را بما نخوراند، و بركت در سرد است و داغ بركت ندارد. بكودكانتان بياموزيد آنچه را خداوندشان بدان سود دهد تا مخالفين مذهب بر آنها دست نيابند.

(١) أيا مردم زبانتان را نگهداريد و بخوبى سلام كنيد. امانت را بپردازيد گر چه بكشندگان پيمبران باشد. بسيار ذكر خدا كنيد گاهى كك ببازار رويد و هنگام اشتغال مردم بخريد و فروش زيرا كه آن كفاره گناهان مى‌شود و فزونى حسناتست و از غافلان مباشيد. چون ماه رمضان رسد بنده خدا حق ندارد بسفر رود براى اينكه خدا فرمايد (١٨٢- البقره) هر كدام ماه را ديديد بايد روزه گيريد، در نوشيدن مسكر و مسح روى موزه تقيه نيست، مبادا در باره ما غلو كنيد بگوئيد ما بنده پرورده‌ايم و در فضل ما هر چه خواهيد بگوئيد، هر كه ما را دوست دارد بايد مانند ما كار كند و از پارسائى يارى جويد كه آن بهترين يار است در دنيا و آخرت، با بدگويان ما ننشينيد و نزد دشمن علنى ما را مدح نكنيد تا دوستى ما را اظهار كنيد و خود را خوار كنيد نزد سلطان خود، راستى را از دست مدهيد كه باعث نجاتست، بدان چه نزد خداست رو كنيد و رضا و طاعتش را بجوئيد و بر آن دو صبر كنيد، چه زشت است كه مؤمن ببهشت رود و پرده دريده و بى‌آبرو باشد. ما را از شفاعت خود در قيامت درمانده نكنيد بسبب كردار بديكه پيش داشتيد و خود را روز قيامت نزد دشمن رسوا نكنيد. خود را در مقامى كه نزد خدا داريد بوسيله دنياى حقير دروغگو در نياوريد.

چنك زنيد بدان چه خدايتان فرموده كه ميان هيچ كدام از شما و ديدن آنچه بر او رشك بايد و آن را دوست‌