تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٤٨ - توحيد

و امام جهادى كه سنت مطلق است پس آن مبارزه براى برپاداشتن هر سنتى است (كه از بين رفته چه واجب باشد چه مستحب) كه مرد مسلمان آن را برپا دارد و در اقامه آن بكوشد و در اجراء و زنده كردن آن مبارزه كند و كار و كوشش در آن از بهترين اعمال است زيرا زنده داشتن سنت است و قانون اسلام، و رسول خدا ٦ فرمود هر كه قانون و روش خوبى بوجود آورد ثواب آن را ببرد و ثواب هر كه تا روز قيامت بدان عمل كند بى‌آنكه از ثواب آنها هم چيزى كاسته شود.

(١)

توحيد

(٢) أيا مردم بپرهيزيد از اين بى‌دينيها كه خدا را بخود مانند كنند و با گفته كفار اهل كتاب هم آهنگ شوند، بلكه اوست خدا كه چيزى بمانندش نيست و او است شنوا و بينا ديده‌ها او را در نيابند و او ديده‌ها را دريابد و او است لطيف و آگاه، يگانگى و جبروت را خاص خود كرده است و خواست و اراده و نيرو و دانش را بهر چه شدنى است بكار برده، در هيچ كارش ستيزه‌جوئى نيست و هيچ همتا را سر برابرى او نيست، ضدى كه با او ستيزه كند ندارد، و همنامى كه مانند او باشد و مثلى كه باو ماند ندارد.

دستخوش شئون و حوادث نشود، و حالى بحالى نگردد، و پديده‌ها بر وى رخ ندهند، شرح كنه عظمتش در خور نيروى واصفان نيست، و اندازه جبروتش بدلها خطور ندارد، زيرا براى او در ميان چيزها همتا نيست، دانشمندان با همه خرد خود او را در نيابند، و متفكران جز بهمان تصديق وجود او ره نيابند جز اينكه پس پرده غيب بيقين خدائى هست، چون كه او بچيزى از صفات آفريدگان وصف نشود، او است يگانه و بى‌نياز، هر چه در وهمها در آيد جز او است، پروردگار نباشد آنكه دستخوش بلاغ و درك شود، و معبود