تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٩٥ - سخن آن حضرت

خشم نيست، و معصيتى چون حب بقاء در دنيا نباشد، خوارشدنى چون خوارشدن از طمع نيست، مبادا فرصت را از دست بدهى كه در اين ميدان زيان ببار آيد.

(١)

سخن آن حضرت ٧ با جابر نيز

(٢) يك روز بيرون شد و بجابر ميگفت: اى جابر بخدا سوگند من امروز غمنده و دل گرفته صبح كردم، گفتم: قربانت غمت چيست و دل گرفتگيت چيست؟ همه اينها براى دنيا است؟ فرمود: اى جابر نه، ولى از غم آخرتست، اى جابر بر دل هر كه حقيقت پاك ايمان درآيد از هر زينتى كه در دنيا است رو بر تابد، زيرا زينت شكوفائى دنيا همان بازى و سر گرمى است، و راستى كه خانه آخرت همان زندگانيست، اى جابر راستى كه مؤمن را نشايد بدنيا تكيه زند، و بشكوفائى زندگى آن اطمينان يابد، و بدان كه فرزندان دنيا همه اهل غفلت و غرور و نادانى هستند، و فرزندان آخرت همان مؤمنان با كردار و زاهد و اهل علم و فقه و اهل فكر و عبرت‌گيرى و آزمايشند، و از ذكر خدا خسته نميشوند.

و بدان اى جابر راستى كه اهل تقوى همان بى‌نيازانند، اندكى از دنيا آنها را بى‌نياز كرده و خرج آنها كم است اگر خير را فراموش كنى بيادت آورند، و اگر بدان عمل كنى تو را يارى دهند شهوت و لذت را پشت سر انداختند، و طاعت پروردگار خود را جلو روى نهادند، و براه خير چشم دوختند، و بولايت دوستان خدا، و آنان را دوست داشتند و بدانها گرويدند و از آنها پيروى كردند.

خود را در دنيا چنان بدار كه يك ساعت در آن منزل گيرى، و سپس از آن كوچ كنى، يا چون مالى كه‌