تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٤٤ - (خطبه آن حضرت

(١)

(خطبه آن حضرت ٧ كه بخطبه ديباج معروف است)

(٢) سپاس از آن خدا است، كه آفريننده خلق، و برآرنده سپيده دم، و جانبخش بمردگان و برانگيزنده هر آنكه درون گورها است. من گواهم كه نيست شايسته ستايش جز خدا، يگانه است، شريك ندارد، و گواهم كه محمد ٦ بنده و فرستاده او است.

بندگان خدا، راستى بهترين چيزى كه دست ياران بدرگاه خدا جل ذكره بدان دست اندازند ايمان بخدا است و بفرستاده‌هايش و بدان چه از بر خدا آوردند، و هم جهاد در راه او كه كامل اسلام است، و هم كلمه اخلاص كه سرشت انسانست و بر پا داشتن نماز كه بنياد مليت است، و پرداخت زكاة كه مقرر است، و روزه ماه رمضان كه سپر نگهدارنده‌ايست، و حج خانه كعبه و عمره كه هر دو فقر را ميبرند و گناهان را ميريزند و بهشت را موجب ميشوند، و صله رحم كه مايه فزونى دارائى و درازى عمر است و فزونى شماره خاندان، و صدقه نهانى كه كفاره گناهانست و خشم پروردگار تبارك و تعالى را خاموش ميكند، و صدقه عيانى كه مرگ بد را برطرف ميسازد، و كارهاى سودمند خوب كه از هلاكتهاى بد حفظ ميكند.

در ذكر خدا جل ذكره اندر باشيد كه آن بهترين ذكر است و او امان از نفاق و براءت از دوزخ است و صاحبش را در نزد هر خيرى كه خدايش جل و عز روزى كند بياد خدا مى‌آورد، و در زير عرش‌

______________________________
[١] كذا في النسخ و لعله تصحيف «فالق الاصباح».