تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٨٢ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ٦٤- در محبوبى نتوان فزود بوسيله‌اى مانند شكر، و از ناخواهى نتوان كاست بوسيله‌اى چون صبر.

(٢) ٦٥- براى شيطان لشكرى دليرتر از زنان و خشم نيست.

(٣) ٦٦- دنيا زندان مؤمن است، و صبر دژ او، و بهشت مأواى او. و دنيا بهشت كافر است، و گور زندانش، و دوزخ مأوايش.

(٤) ٦٧- خدا يقين بى‌شكى نيافريده كه ماننده‌تر باشد بشك بى‌يقين چون مرگ.

(٥) ٦٨- هر گاه ديديد بنده‌اى بجستجوى گناهان مردم است و گناه خود را فراموش كرده، بدانيد كه گرفتار مكر خدا شده.

(٦) ٦٩- آنكه بخورد و شكر كند ثواب روزه‌دارى كه براى خدا روزه گرفته دارد، و تندرست شاكر ثواب گرفتار صابر را دارد.

(٧) ٧٠- نسزد كسى كه دانا نيست سعادتمند شمرده شود، و نه كسى كه مهربان نيست ستوده شمرده شود و نه كسى كه شكيبا نيست كامل شمرده شود، و نه كسى كه از سرزنش دانشمندان و نكوهششان نپرهيزد برايش خير دنيا و آخرت اميد باشد، سزد كه خردمند راستگو باشد تا بحديث او گرايند، و شكور باشد تا فزونى را بايد.

(٨) ٧١- تو را نرسد خيانتكارى كه آزمودى امين سازى، و نه كسى كه بدو امانت سپردى متهم كنى.