تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٣٠ - (فرمان آن حضرت به أشتر وقتى او را والى مصر و اعمال آن نمود)

باره ستمكاران و كسانى كه رو بقبله ما دارند و نام مسلمانى بر خود گذارند اجراء شد و خدا بمردمى كه ميخواست ارشادشان كند فرمود (٦٢- النساء) ايا كسانى كه گرويديد از خدا اطاعت كنيد رسول و صاحب الامر خود را و اگر در چيزى نزاع كرديد آن را بخدا و رسولش بر گردانيد اگر ايمان بخدا و روز جزا داريد اين بهتر و خوش‌آينده‌تر است، و فرمود (٨٥- النساء) و اگر آن را بسوى رسول و صاحب الامر خودشان بر ميگردانيدند آنها كه استنباط آن را ميكردند ميدانستنش و اگر فضل و رحمت خدا نبود بر سر شماها هر آينه پيروى از شيطان ميكرديد جز اندكى- رو بسوى خدا، عمل بنص صريح آنست و رو برسول خدا ٦ عمل بسنت و دستور كلى مورد اتفاق او است نه آنچه مورد اختلاف و يا در مورد خاصى است و ما هستيم خاندان رسول خدا كه نص صريح قرآنش را استنباط كنيم و متشابه آن را امتياز دهيم و ناسخ را ميشناسيم از منسوخى كه خدا تكليف آن را برداشته است.

(١) در باره دشمنت چنان برو كه ديدى ما در امثال آنان از دشمنان بكار بستيم و پياپى گزارش هر پيشامدى را بما بنويس اين فرمان عمومى است و اللَّه المستعان.

سپس در قضاوت ميان مردم با نيت خوب نظر كن زيرا قضاوت در گرفتن حق مظلوم است از ظالم و دريافت كردن حق ضعيف است از قوى و اقامه حدود خدا بروش و طبق برنامه آنها كه وسيله اصلاح بنده‌هاى خدا و بلاد او است براى حكم و قضاوت ميان مردم بهترين افراد را برگزين از آنها كه در دانش و بردبارى و پارسائى و سخاوت امتياز دارند از آنان كه كارهايش در تنگنا نگذارند و مراجعان او را خشمگين نكنند. و اگر لغزيد بر سر آن نايستد و از رجوع بحق كه فهميده كوتاهى نكند و پيرامون طمع‌