تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٢ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ١٣٢- فرمود: هر كه خشنودى مخلوق را در خشم خالق جويد خداوند عز و جل آن مخلوق را بر وى مسلط گرداند.

(٢) ١٣٣- فرمود: خداوند بندگانى آفريده در بنده‌هايش براى نيازهاى مردم كه شيفته احسانند و سخاوت را بزرگوارى دانند و خدا اخلاق خوب را دوست دارد.

(٣) ١٣٤- فرمود: راستى براى خدا بنده‌ها است كه مردم در حوائج خود بدانها پناه برند آنان همان كسانند كه روز رستاخيز از عذاب خدا در امانند.

(٤) ١٣٥- فرمود: راستى مؤمن پرورده خدا است هر گاه خدا باو گشايش دهد دست باز است و هر گاه از او بازگيرد او هم دست نگهدارد.

(٥) ١٣٦- فرمود: روزگارى بر مردم آيد كه هر كسى از آنچه از دينش از دست دهد باكى ندارد هر گاه دنيايش سالم بماند.

(٦) ١٣٧- فرمود: راستى خدا دل بنده‌هاى خود را بدوستى كسى كه بدانها احسان كند و بدشمنى كسى كه بدانها بد كند سرشته و ساخته.

(٧) ١٣٨- فرمود: هر گاه امتم پانزده خصلت را بكار بندند ببلا دچار شوند، عرض شد يا رسول اللَّه آنها چه باشند؟ فرمود: هر گاه غنيمت را ميان خود دست بدست كنند و از آن ثروت اندوزند و سپرده را بغنيمت گيرند و از آن خود دانند و پرداخت زكاة را غرامت دادن و زيان شمارند و مرد پى رو زن خود گردد و بمادرش ناسپاسى كند بدوستش نيكى كند و بپدرش جفا نمايد و آوازها در مساجد بلند شوند و مرد را از