تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٩٧ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

سرش تواضع است، و چشمش بر كنارى از حسد، و گوشش فهم، و زبانش راستى، و حفظش بررسى، و دلش خوش بينى، و عقلش معرفت اسباب امور، و دستش رحمت، و همتش سلامت، و پايش ديدار دانشمندان، و حكمتش ورع، و قرارگاهش نجات، و جلودارش عافيت، و مركبش وفا، و سلاحش سخن نرم و دلنشين، و شمشيرش خشنودى و رضا، و كمانش مدارا، و قشونش گفتگو با دانشمندان، و مالش ادب و ذخيره‌اش اجتناب از گناهان، و توشه‌اش احسان كردن، و جايگاهش سازش و صلح، و رهنمايش هدايت و رفيقش صحبت با نيكان.

(١)

و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده‌

(٢) ١- از گنجهاى بهشت است نيكى كردن و كار بى‌رياء و صبر بر مصيبتها و نهان كردن گرفتاريها (يعنى شكايت نكردن از آنها).

(٣) ٢- خوش خلقى بهترين همنشين است، عنوان دفتر مؤمن خوش خلقى است.

(٤) ٣- زاهد در دنيا كسى است كه حرام صبرش را ندزدد، و حلال از شكرش باز ندارد.

(٥) ٤- بعبد اللَّه بن عباس نوشت اما بعد راستى مرد شاد است بيافتن چيزى كه از دستش نخواهد رفت، و ناشاد است به از دست رفتن چيزى كه بدست نتواند آورد، بايد بدان چه از آخرت برسى شاد باشى و هر آنچه از آنت از دست رود افسوس خورى و هر چه از دنيا بدست آوردى بسيار بدان شاد نباش، و هر چه از آنت هم كه از دست رفت بر آن افسوس مخور، و بايد توجه تو در آن چرا كه پس از مرگ‌