تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٣١ - و از سخنان آن حضرت است كه برخى شيعه آن را نثر الدرر ناميده

(١) ٢٢- سه چيز در هر كه باشند بزيان اويند: مكر، عهدشكنى، و تجاوز و اينست معنى قول خدا (٤١- فاطر) در نگيرد نيرنگ مگر به اهل خودش. (٥٢- النمل) ببين كه عاقبت نيرنگشان اين شد كه آنها را با همه كسانشان سرنگون كرديم- خدا جل و عز فرموده (٢٤- يونس) ايا مردم همانا تجاوز شما بزيان خودتانست و همان بهره زندگى دنيا است.

(٢) ٢٣- سه چيزند كه مرد را از طلب معالى باز دارند، كوتاهى همت، و كم‌چاره‌جوئى و سستى رأى.

(٣) ٢٤- سه چيز دورانديشند: خدمتكارى سلطان، و اطاعت از پدر، و خضوع برابر آقا.

(٤) ٢٥- انس در سه چيز است: زن موافق، فرزند خوشرفتار و دوست باصفا.

(٥) ٢٦- هر كه را سه باشد بسه چيز رسد كه بزرگترين توانگريست: قناعت بدان چه دهندش، نوميدى از آنچه در دست مردم است، و ترك فضول زندگانى.

(٦) ٢٧- سخاوتمند جواد نباشد جز با سه امر: مالش را ببخشد در فراوانى و تنگدستى، و آن را بمستحق بخشد. و بداند شكرى كه در برابر آن گيرد بزرگتر است از آنچه ميدهد.

(٧) ٢٨- مرد از سه چيز عذرى ندارد: مشورت با خير خواه، مدارا با حسود، و دوست‌يابى از مردم.

(٨) ٢٩- خردمند را نتوان خردمند دانست تا با سه چيز كامل شود: از طرف خود بديگران حق بدهد چه خوشش باشد و چه ناخوشش، بپسندد براى مردم آنچه بر خود پسندد، و هنگام لغزش بردبار باشد.