تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٣٠ - و از سخنان آن حضرت است كه برخى شيعه آن را نثر الدرر ناميده

(١) ١٤- چهار چيز از چهار چيز سير نشوند: زمين از باران، ديده از نگريستن، ماده از نر، و عالم از علم.

(٢) ١٥- چهارند كه نابهنگام پير كنند: خوردن گوشت آفتاب خشكيده، نشستن روى نم، بالا رفتن از پلكان، جماع پيره زنان.

(٣) ١٦- زنان سه دسته‌اند: يكى همه بسود تو، و يكى با سود و زيان بر تو، و يكى همه بزيانت. اما آنكه بسود تو است دوشيزه است، و اما آنكه بسود و زيان تو هر دو است زن بيوه است، و آنكه همه زيانست زنيست كه از ديگرى فرزند بهمراه دارد.

(٤) ١٧- سه تا در هر كه باشند آقا است: خشم فرو خوردن، گذشت از بد كردار، كمك و صله برحم با جان و مال.

(٥) ١٨- سه كس را چاره از سه چيز نيست: اسب دونده را از سر درآمدن، شمشير برنده را از كند شدن، و بردبار را از لغزش.

(٦) ١٩- سه چيز در او بلاغت و شيوائيست: معنى مقصود را رساندن، از سخن بيهوده دورى جستن، و با لفظ كم معنى بسيار فهماندن.

(٧) ٢٠- نجات در سه چيز است: زبانت را نگهدارى، در خانه‌ات بمانى، و بر خطايت پشيمان شوى.

(٨) ٢١- نادانى در سه چيز است: دوست عوض كردن، دورى كردن بى‌دليل و اعلام حجت، و جستجو از آنچه سودى ندهد.