تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٧٢ - از سخنان حكيمانه آن حضرت

و همچنين ظالمين را بر يك ديگر بگماريم براى آنچه كسب ميكنند- از گناهان پس آنچه از گناه روح است كيفرش بيمارى و نداريست، و آنچه از تسلط است نقمت است، و همه اينها عقوبت مؤمن است در دنيا، و عذاب او است در آن، و اما كافر نقمتش در دنيا است، و عذاب بدش در آخرتست، و اينها نباشد جز بگناهى كه از شهوت خيزد، و اين گناه از مؤمن خطاء و فراموشى است. يا باكراه و بى‌طاقتى است، و آنچه از كافر است تعمد و تمرد و تجاوز و حسد است، و اين است معنى قول خدا عز و جل (١٠٣- البقرة) كافرتان نمايند از روى حسادت در نزد خودشان.

(١)

از سخنان حكيمانه آن حضرت‌

(٢) كسى كه خردمند نيست خوب نشود، كسى كه نداند خردمند نشود، كسى كه بفهمد بزودى نجيب شود، كسى كه بردبارى كند پيروز گردد، دانش سپر است، راستى عزتست، نادانى خواريست، فهم بزرگواريست، جود كاميابيست. و خوشخوئى دوستى آورد، كسى كه بزمان خود دانا است دچار اشتباهات نشود، دورانديشى چراغگاه پندار است، خدا دوست كسيست كه او را بشناسد و دشمن آنكه خدائى بخود بندد، خردمند آمرزنده است، و نادان نابكار، اگر خواهى ارجمندت دارند نرم باش، و اگر خواهى خوارت شمارند زبر باش. هر كه ريشه‌اش كريم است دل نرم است، و هر كه را بنياد ناهنجار است سخت دل است، هر كه تقصير كند در پرتگاه افتد، و هر كه از عاقبت ترسد آنچه را نداند باز ايستى كند، هر كه ندانسته بكارى درافتد بينى خود را بريده، هر كه نداند نفهمد، و هر كه نفهمد سالم نماند، و هر كه سالم نباشد