تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٩ - آنچه كلمات قصار در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

على بن ابى طالب بمن امانتى سپرد باو برگردانمش.

(١) ٥٨- صله رحم اعمال را بپرورد، و اموال را بيفزايد، و بلا را بگرداند، و حساب را آسان كند، و عمر را دراز سازد.

(٢) ٥٩- أيا مردم شماها در اين دار دنيا نشانه‌هاى تير اجل هستيد، و هيچ كدام شما روز تازه‌اى از عمر خود را در پيش نگيرد جز با گذشت يك روز ديگر از عمرش، كدام لقمه‌ايست كه گلوگيرى ندارد؟ و كدام نوشابه‌اى كه در حنجره گره نشود؟ آنجا كه ميرويد اصلاح كنيد بوسيله اينجا كه از آن كوچ ميكنيد زيرا امروز غنيمت عمر است و نميدانى فردا از آن كيست، مردم دنيا مسافرند و بار خود را در جهان ديگر باز كنند. بنيادهاى ما از ميان رفتند و ماها شاخ و برگ آنانيم شاخه را پس از قطع ريشه چه بقائى است؟ كجايند آن كسانى كه از ما درازعمرتر و دور آرزوتر بودند؟ اى آدميزاده آنچه كه نتوانيش برگردانيد تو را در گرفت، و عمرى كه برنگردد از دستت رفت. خوش‌گذرانى را خوشى مشمار، تو را نيست از آن مگر لذتى كه بمرگت نزديك كند، و باجلت بكشاند. گويا تو يك دوست ناپيدا و شخص مرده و ربوده‌اى هستى تو خود را بپا و از جز آن در گذر و از خدا يارى جو تا ياريت كند.

(٣) ٦٠- هر كه چنان كند كه باو كرده‌اند پاداش داده، و هر كه دو چندان كند شكرگزارى كرده، و هر كه شكر كند كريم است، هر كه بداند هر چه كند با خود كند شكر مردم را دير نشمرد، و مهر آنان را مزيد نخواهد، از ديگرى مخواه شكر آنچه بخود كرده‌اى، و آبرويت را بدان نگهداشته‌اى، بدان كه طالب حاجت از تو آبرويش را برابر تو حفظ نكرده تو آبرويت را از ردكردن او حفظ كن.