تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٨٨ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ١٠٤- منافق چون از خدا و رسولش بازگو كند دروغ گويد، و هر گاه بخدا و رسولش وعده‌اى دهد تخلف كند، و چون دارا شود در مالش بخدا و رسولش خيانت كند، و اينست معنى قول خدا عز و جل (٧٨- التوبة) بجا نهاد در دلشان دوروئى تا روزى كه او را برخورند براى آنكه تخلف كردند در وعده‌اى كه بخدا دادند، و بواسطه آنكه عادت دارند دروغ بگويند- و قول خدا (٧٢- الانفال) و اگر بخواهند بتو خيانت كنند همانا بيشتر بخدا خيانت كردند، و آنها را توانائى داد و خدا دانا و حكيم است.

(٢) ١٠٥- براى رسوائى مرد بس است جامه‌اى پوشد كه او را شهره كند يا سوار مركب شهرت آور شود، گفتم مركب شهرت آور چيست؟ فرمود: ابلق.

(٣) ١٠٦- كسى از شما بحقيقت ايمان نرسد تا بيگانه‌ترين مردم از خود را براى خدا دوست دارد، و نزديكترين مردم بخود را براى خدا دشمن داد.

(٤) ١٠٧- خدا بهر كس نعمتى داد و آن را از دل فهميد و دانست كه نعمت بخشش خدا است شكرش را ادا كرده گرچه بزبان نياورده، و هر كه بداند كيفر ده گناهان خدا است آمرزش خواسته و گرچه دم بسته، و اين آيه را خواند (٢٨٤- البقرة) اگر پديد كنيد آنچه در دل داريد يا نهانش كنيد تا آخر آيه (خداوند شما را بدان محاسبه كند، و هر كه را خواهد بيامرزد، و هر كه را خواهد عذاب كند، و خدا بر هر چيز توانا است).

(٥) ١٠٨- دو خصلت هلاكت‌بارند: برأى خود فتوى دهى، يا ندانسته ديندارى كنى.

(٦) ١٠٩- با بى‌بصير فرمود: اى ابا محمد از عقيده مردم بازرسى مكن تا بى‌دوست بمانى.

______________________________
[١] كذا.