تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٤٩ - (از كلمات حكيمانه آن حضرت

در موقعش، و بوسيله تضرع و خشوع، و صله رحم، و ترس از معاد، و عطاى بسائل، و اكرام ضعفاء. و ناتوان و آموختن قرآن، و بكار بستن آن، و بوسيله راستگوئى، و وفاء بعهد، و پرداخت امانت كه گرفتيد شيفته ثواب خدا باشيد، و از عذابش بترسيد و در راهش با مال و جان خود جهاد كنيد، و از دنيا همان توشه بگيريد كه خود را با آن اداره كنيد، خوب كنيد تا خوب ببينيد در روزى كه بخير رسد هر كه كار خير پيش فرستاده، سخن خود را بگويم و از خدا براى شما آمرزش جويم.

(١)

(از كلمات حكيمانه آن حضرت ٧ و تشويق و بيم دادن و پندش)

(٢) اما بعد: راستى كه نيرنگ و فريب در دوزخند، از خدا بترسيد و از يورش او بر حذر باشيد، خدا پس از اينكه حجت را ببندگانش تمام كرده و آنها را بيم داده ديگر بر آنان نمى‌پسندد كه ندانسته رانده باشند و غافلگير شوند، و از اين رو است كه بنده‌اى بكوشش بيهوده گرفتار شود تا وفاء بعهد (بنده‌گى خدا) را از ياد ببرد، و پندارد كه خوب كارى كرده و پيوسته همين طور در گمان و اميد و غفلت از خبرى كه باو رسيده بسر ميبرد، و خود را گره در گره ميكند، و با همه كوشش نابود ميسازد، و از اين مهلت موقت خدا سوء استفاده ميكند، با غافلان همدل است و با گنهكاران همكار، و در طاعت خدا با مؤمنان ستيزه كند، و اشتباه كارى خوشگذرانها را نيكو ميشمارد، اينان مردمى هستند كه دلشان بشبهه اندر است، و بدروغ و ناروا بر ديگران سرفرازى مينمايند، و پندارند كه اين كارها تقرب بخدا است و اين براى آنست كه هواپرستى دارند و سخن حكيمان را بنادانى و كوردلى ديگرگونه ساخته و تحريف نمودند، و آن را وسيله شهرت و خودنمائى ساختند، بدون برنامه‌هاى درست و نيروهاى اجراء و سرانجام روشن و نتيجه سودمندى كه بدان برسند،