تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣١٦ - سفارش آن حضرت بعبد اللَّه بن جندب

هر كه قناعت ورزد سير شود، و هر كه قناعت نكند سير نشود، و بهره آخرتت را برگير، و در توانگرى بدمست مشو، و در بينوائى بيتابى مكن، و سخت‌دل و ترش‌رو مباش كه مردم را نزديكى بتو بد آيد، و سست و زبون مباش كه هر كه تو را شناسد شماردت. با بالادست خود ستيزه مجوى، و با زير دستت تمسخر مزن، و با صاحب امرى ستيزه مجوى، و پيروى از نابخردان مكن، و خود را زير پاى هر كس خوار مكن، و بكفايت كردن احدى اعتماد مكن، در برابر هر كارى توقف كن و فكر كن تا ورود و خروج آن را بدانى پيش از آنكه در آن بمانى، و پشيمان گردى، دلت را چون خويشى كن كه با او شريكى، و عملت را چون پدرى كه بدنبالش ميروى و نفس اماره‌ات را چون دشمنى كه با او جهاد ميكنى، و عاريه‌اى كه برميگردانى. زيرا تو طبيب نفس خويشى، و نشانه صحة را شناختى، و درد را دانستى و دارو را فهميدى، و ببين با خود چه ميكنى، اگر نعمتى بكسى دادى با منت تباهش مكن، و آن را بزبان مياور ولى با احسان بهترى دنبالش كن. زيرا كه اين زيباتر است برايت در اخلاق، و ثواب آورتر است در آخرت. بر تو باد بخموشى تا بردبار باشى چه نادان باشى چه دانا زيرا خموشى زيور تو است نزد دانشمندان، و پرده آبروى تو است نزد نادانان.

(١) اى پسر جندب راستى عيسى ابن مريم بيارانش گفت بمن بگوئيد كه اگر يكى از شماها ببرادرش گذر كرد و ديد جامه‌ى او اندكى از عورتش را عيان كرده آيا همه عورتش را عيان كند يا جامه را بر وى آنچه عيان شده برميگرداند؟ گفتند بلكه آن را بروى عورتش برميگردانيم فرمود: نه بلكه همه را عيان ميكنيد. پس دانستند كه اين مثلى بوده كه براى آنها زده است. باو گفته شد يا روح اللَّه اين چگونه‌