تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣١٥ - سفارش آن حضرت بعبد اللَّه بن جندب

پذيرفته شود. زيرا خدا ميفرمايد (٨٤- طه با اندك اختلافى) جز كسى كه گرويده و كار خوب كرده و سپس براه حق رسيده- جز ايمان پذيرفته نشود، و ايمان ندارد كسى كه عمل نكند، و عملى نيست جز با يقين، و يقينى نيست جز با خشوع، و مناط همه هدايت است، هر كه هدايت شد عملش قبول است، و بملكوت برآيد و پذيرفته است، و خدا هر كه را خواهد براه راست هدايت كند.

(١) اى پسر جندب اگر دوست دارى كه با خداى جليل در خانه بهشت مجاور باشى، و فردوس را در جوارش مسكن خود سازى بايد دنيا نزد تو خوار باشد، و مرگ را برابر چشمت بدارى، و چيزى براى فردايت پس‌انداز نكنى، و بدان هر چه را پيش فرستى از آن تو است، و هر چه را بجا گذارى بر زيان تو است.

اى پسر جندب هر كه خود را از دست آوردش محروم سازد همانا براى ديگرى گرد آورده، و هر كه پيرو هواى نفسش باشد پيرو دشمن خويش است، هر كه بخدا اعتماد دارد خدا مهم دنيا و آخرتش را كفايت كند، و هر چه از او غايب است برايش حفظ كند. درمانده است هر كه براى هر بلا صبرى آماده ندارد، و براى هر نعمت شكرى، و براى هر دشوارى هموارى. خود را در برابر هر بلائى در فرزند و دارائى و مصيبت شكيبا دار همانا (خدا) عاريت و بخشش خود را بازستاند تا صبر و شكر ترا بيازمايد، بخدا تا آنجا اميدوار باش كه بنافرمانيش دليرت نكند، و تا آنجا بيم دار كه از رحمتش نوميدت نكند، بمدح و گفته نادان فريب مخور تا تكبر و تجبر كنى و بعملت خودبين شوى. زيرا بهترين عمل عبادتست و تواضع، مال خود را ضايع مكن و باصلاح مال ديگرى مپرداز، و آن مالى است كه بجاى خود گذارى، بدان چه خدايت قسمت كرده قانع باش، و منگر جز بدان چه در نزد تو است، و آرزو مكن بدان چه نرسى زيرا