تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥١٥ - نامه آن حضرت باسحاق بن اسماعيل نيشابورى

نميدانستيد. آيا در شهرى درآيند جز از درش و چون بر شما منت نهاد بنصب امامان پس از پيغمبر شما.

در كتاب خود فرمود: (٥- المائده) امروز دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را دين شما پسنديدم- و براى اولياء خود بر شما حقوقى مقرر داشت و شما را باداء آن فرمان داد تا آنچه از زن و مال و خوردنى و نوشيدنى بر دوش داريد براى شما حلال باشند. خدا فرموده (٤٣- الشورى) بگو من از شما مزدى بر آن نخواستم جز دوستى خويشانم- و بدانيد هر كه بخل ورزد بر خود دريغ كرده و خدا بى‌نياز است و شما نيازمندانيد- نيست شايسته پرستشى جز او، و هر آينه گفتار در آنچه بسود شما و بر عليه شما بود طولانى شد.

(١) و اگر خدا دوست نداشت كه نعمت خود را بر شماها تمام كند از من خطى رؤيت نميكرديد. و يك حرف نميشنيديد پس از درگذشت امام سابق، شما از سرانجام معاد خود در غفلت هستيد، و پس از اينكه ابراهيم بن عبده را بر شما گماردم و نامه‌اى هم بوسيله محمد بن موسى نيشابورى بشما نوشتم. و اللَّه المستعان على كل حال- مبادا در باره خدا كوتاهى كنيد و از زيانكاران باشيد، دور باد و نابود باد كسى كه از طاعت خدا روگردانست و مواعظ اولياء خدا را نميپذيرد، محققا خدا شما را فرمان داده بطاعت خود و طاعت رسول خدا و طاعت اولى الامر، خدا بر ناتوانى و غفلت شما ترحم كند و شما را بر عقيده خود شكيبا سازد وه چه مغرور است انسان بپروردگار كريمش و اگر سنگهاى سخت و بى‌رخنه برخى از آنچه در اين نامه است فهم كنند از ترس و هراس خدا از هم بپاشند و بطاعت خدا برگردند، هر كار خواهيد بكنيد بزودى خدا كردار شما را بيند و هم رسولش و هم مؤمنان سپس بداناى ناديدنى و ديدنى برگرديد، و شما را آگاه‌