تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٨١ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ٥٨- پس از مرگ بدنبال مرد نيايد مگر سه خصلت: صدقه جاريه كه در زندگى انجام داده و پس از مرگش باقى است، روش درستى كه بدان عمل شود، و فرزند خوبى كه برايش دعا كند.

(٢) ٥٩- راستى يك دروغ وضوء را بشكند هر گاه پس از وضوى نماز باشد و روزه را باطل كند، باو گفته شد ما دروغ ميگوئيم، فرمود: آن دروغ بيهوده نيست ولى دروغ بر خدا و رسول خدا و امامان است. سپس فرمود: روزه از همان خوردن و نوشيدن تنها نيست، مريم ٧ فرمود (٢٧- مريم) راستى من براى خدا روزه‌اى نذر كردم- يعنى سكوتى، زبانتان را نگهداريد، و ديده‌هاتان را بر هم نهيد، و بهم حسد نورزيد، و با هم ستيزه نكنيد زيرا حسد ايمان را ميخورد چنانچه آتش هيزم را ميخورد.

(٣) ٦٠- هر كه خواهد بخدا چيزى را كه نميداند ياد بدهد عرش او بلرزد.

(٤) ٦١- خدا دانسته كه گناه براى بنده مؤمن به از خود بينى است و اگر چنين نبود هيچ مؤمنى هرگز آلوده گناه نميشد.

(٥) ٦٢- هر كه بدخو باشد خود را شكنجه كند.

(٦) ٦٣- احسان چون نام خود باشد و چيزى از احسان برتر نيست جز ثوابش، معروف هديه خدا است ببنده‌اش، نه هر كس خواهد بمردم خوبى كند تواند و نه هر كس بدان رغبت دارد بر آن توانا بود و نه هر كس بدان توانا است توفيق آن يابد، هر گاه خدا بر بنده منت نهد براى او رغبت در احسان و قدرت و توفيق آن را فراهم سازد و سعادت بتمامت رسد و كرامت براى طالب و مطلوب پديد آيد.