تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٤١ - سخن آن حضرت در وصف محبت اهل بيت و توحيد و ايمان و اسلام و كفر و فسق

كه اگر با ما دوستى محرمانه داشتند روزه‌داران و عبادت‌كننده‌هاى شب بودند و اثر عبادت را در چهره آنها ميديدى، اهل سازش و اطاعت بودند.

(١) آن مرد گفت من از دوستان نهانى و عيانى شمايم. امام صادق ٧ فرمود: دوستان نهان و عيان ما نشانه‌ها دارند كه با آنها شناخته ميشوند. آن مرد گفت آن نشانه‌ها چيستند؟ فرمود:

چند خصلتند: يگانه‌پرستى را بر حق فهميده‌اند و علم توحيد را خوب آموخته‌اند، و پس از آن ايمان دارند بدان چه ذات او است، و آنچه صفت اوست، سپس ايمان و حقائق و شروطش را و تأويلش را دانسته‌اند.

سدير گفت يا ابن رسول اللَّه من از شما نشنيدم كه ايمان را بدين وصف شرح كنيد، امام صادق ٧ فرمود: آرى اى سدير سائل را نرسد كه بپرسد ايمان چيست؟ تا بداند كه ايمان بكيست؟ سدير گفت يا ابن رسول اللَّه آنچه فرموديد شرح بدهيد امام صادق ٧ فرمود: هر كه پندارد كه خدا را با تو هم دلها ميشناسد او مشرك است، و هر كه پندارد خدا را بنام بى‌معنا شناسد اعتراف بطعن خود كرده زيرا صرف نام حادث است، و هر كه پندارد نام و معنا را با هم ميپرستد شريكى با خدا قرار داده، و هر كه پندارد كه او [معنى را] بصفت نه بادراك پرستد بناديده حوالت كرده، و هر كه پندارد صفت و موصوف هر دو را پرستد توحيد را ابطال كرده زيرا صفت جز موصوف است، و هر كه پندارد موصوف را بصفت اضافه ميكند بزرگ را كوچك كرده، و خدا را چنانچه بايد تقدير نكرده‌اند.

باو گفته شد پس راه يگانه‌پرستى چيست؟ در پاسخ فرمود: راه كاوش باز است و چاره‌جوئى.