تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٢ - آنچه كلمات قصار در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

با كسانى مشورت كن كه از خدا ميترسند.

(١) ٨- رفاقت بيست سال قرابت است.

(٢) ٩- اگر توانى با احدى معامله نكنى جز اينكه احسان باو كنى چه بهتر.

(٣) ١٠- سه چيزند كه از مكارم دنيا و آخرتند- گذشت از كسى كه بتو ستم كرده، و صله با آنكه از تو بريده، و بردبارى در صورتى كه با تو نادانى شود.

(٤) ١١- ستم سه است، ستمى كه خدايش نيامرزد، و ستمى كه بيامرزد، و ستمى كه از آن نگذرد، ستمى كه خدايش نيامرزد شرك بخدا است. ستمى كه خدايش بيامرزد ظلم بنفس است ميان خود و خدا، و اما ستمى كه خدا از آن نگذرد دينى است كه بنده‌ها بهم دارند.

(٥) ١٢- هيچ بنده نيست كه از كمك برادر مسلمانش و كوشش در حاجت او سر باز زند جز اينكه گرفتار شود بكوشش در حاجتى كه گناه براى او دارد و أجر ندارد، و هيچ بنده نيست كه دريغ كند از خرج در راه خدا جز اينكه گرفتار شود بخرج چند برابرش در مورد خشم خدا.

(٦) ١٣- فرمود: در هر قضاء الهى براى مؤمن خيرى نهفته است.

(٧) ١٤- خدا را بد آيد كه مردم در خواهش از يك ديگر اصرار ورزند، ولى اصرار را در سؤال از خودش دوست دارد. خدا جل ذكره دوست دارد كه از او سؤال شود، و آنچه نزد او است طلب شود.

(٨) ١٥- هر كه از خود پند دهى ندارد پندهاى مردم در او اثر ندارد.