تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٤٦ - پندهاى مسيح در انجيل و جز آن- از حكمتهاى او است

گيرد و تباه سازد و كسى كه دوستى دنياى مذموم را از دلش برون نكند آن را فرو گيرد تا براى دوستى آخرتش مزه‌اى نيابد.

(١) واى بر شما اى دنيا پرستان مساجد پروردگار خود را زندان تن خويش سازيد، و دلهايتان را خانه تقوى كنيد، و دلهاى خود را جايگاه شهوات نسازيد.

درست بشما ميگويم كه بيتاب ترين شما ببلا دنيا دوست‌تر شما است، و شكيباترين شما ببلا زاهدترين شما است بدنيا.

واى بر شما اى علماء بد آيا مرده نبوديد و زنده‌تان كرد، و چون زنده شديد باز مرديد.

واى بر شما نادانان مادرزاد نبوديد و شما را آموخت و چون شما را آموخت فراموش كرديد.

واى بر شما آيا بى‌ادب نبوديد و خدا بشما ديندارى آموخت، و چون دين را فهميديد راه نادانى گرفتيد.

واى بر شما آيا همه گمراه نبوديد و خدا راهنمائيتان كرد و چون ره را يافتيد بگمراهى پرداختيد.

واى بر شما آيا كور نبوديد و شما را بينا كرد، و چون بينا شديد كور گشتيد.

واى بر شما آيا كر نبوديد و شما را شنوا كرد و چون شنوا شديد كر شديد.

واى بر شما آيا لال نبوديد و شما را گويا كرد، و چون شما را گويا كرد لال شديد.

واى بر شما آيا پيروزى نخواستيد، و چون پيروزتان كرد بعقب برگشتيد.

واى بر شما آيا خوار نبوديد و عزيزتان كرد، و چون عزيز شديد زور گفتيد و تجاوز كرديد و نافرمان شديد.