تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٠ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

مادرت را اطاعت كن چه زنده باشند يا مرده بآنها نيكى كن و اگر بتو فرمان دادند تا دست از خانواده و مالت بردارى عمل كن زيرا كه اين از ايمانست. نماز واجبه را عمدا وامگذار زيرا هر كه يك نماز واجب را عمدا وانهد از پناه خدا بر كنار است، مبادا مى‌نوشى يا هر مست‌كننده‌اى ديگر را زيرا اين هر دو كليد هر شرى باشند.

(١) ٤٥- مردى از بنى تميم نزد او آمد و گفت اى محمد مردم را بچه ميخوانى؟ رسول خدا ٦ در پاسخش فرمود: بسوى خدا ميخوانم با دلى بينا من و هر كه مرا پيروى كرده است من بسوى كسى دعوت ميكنم كه چون زيانى بتو رسد و او را بخوانى از تو بزدايد و اگرش يارى بجوئى و گرفتار باشى تو را يارى دهد و اگرش درخواست كنى و تو ندار باشى توانگرت سازد، باز آن مرد گفت اى محمد بمن اندرز ده، فرمود: خشم مكن، گفت: بيفزا فرمود: براى مردم بپسند آنچه براى خود پسندى گفت:

برايم بيفزا فرمود: بمردم دشنام مده تا دشمن تو شوند. گفت: برايم بيفزا فرمود. احسان را از اهلش دريغ مدار. گفت: برايم بيفزا فرمود: مردم را دوست بدار تا دوستت بدارند و با برادر خود بچهره‌اى گشاده برخورد كن و تنك خلقى مكن تا تنك خلقى تو را از آن سراى و اين سراى باز دارد، و تا نيمه ساق پا جامه بيفكن و مبادا تنبان و پيراهن خود را دراز دارى كه بزمين كشد زيرا اين كار نشانه تكبر است و خداوند متكبر را دوست نميدارد.

(٢) ٤٦- فرمود: راستى خدا دشمن دارد پيره مرد زناكار و توانگر ستمكار و بينواى تكبر شعار و گداى پر اصرار را، و ناديده گيرد مزد بخشنده منت‌گذار را و دشمن دارد خوشگذران بى‌پرواى دروغ زن را.

(٣) ٤٧- فرمود: هر كه خود را بدرويشى زند نيازمند گردد.