تحف العقول ت کمرهای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٨ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است
و سپس مانندهتران و شبيهتران بحق و پس مانندهتران، مؤمن هم باندازه ايمانش بلا ميكشد و خوش كرداريش. هر كه ايمانش درست و كردارش خوبست بلايش سخت است و هر كه ايمانش پست و كردارش سست است بلايش اندك است.
(١) ٣٢- فرمود: اگر دنيا اگر نزد خدا برابر بال پشهاى بود چيزى بكافر و منافق نميداد.
(٢) ٣٣- فرمود: دنيا دست بدست ميگردد آنچهاش از آن تو است با هر ناتوانيت بدستت آيد و آنچهاش بر زيان تو است بنيرويت نتوانى از آن دفاع كرد، هر كه اميد از آنچه از دست رفته ببرد تنش در آسايش است و هر كه بدان چه خدايش قسمت كرده خشنود است چشمش روشن است.
(٣) ٣٤- فرمود: راستش اينست كه بخدا هيچ كارى نيست كه شما را بدوزخ نزديك كند جز اينكه من شما را بدان آگاه كردم و از آنتان بازداشتم، و هيچ كارى نيست كه شما را ببهشت نزديك كند جز آنكه شما را بدان آگاه كردم و بدان فرمان دادم زيرا روح الامين در خاطر من انداخت كه هرگز جا ندارى نميرد تا همه روزى مقدر خود را دريافت كند.
در طلب روزى آرام باشيد و دير رسيدن روزى شما را واندارد كه آنچه نزد خدا براى شما است از راه نافرمانيها بجوئيد (و كسب حرام كنيد) زيرا آنچه نزد خدا است جز بطاعتش بدست نيايد.
(٤) ٣٥- فرمود: خدا دو آواز را بد دارد: شيون كردن هنگام مصيبت، و نى نواختن هنگام خوشى و نعمت.
(٥) ٣٦- فرمود: نشانه خشنودى خدا از خلقش ارزانى نرخهاشان و دادگرى سلطان است و نشانه خشم خدا به خلقش جور سلطانشان و گرانى نرخهاشانست.