تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٨٣ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ٧٢- باو گفته شد ارجمندتر كس نزد خدا كيست؟ فرمود: هر كه بيشتر ياد خدا كند و بيشتر اطاعتش نمايد، گفتم: مبغوضتر كس نزد خدا كيست؟ فرمود: آنكه خدا را متهم سازد، گفتم: كسى باشد كه خدا را متهم سازد؟ فرمود: آرى آنكه از خدا خير خواسته و خيرى كه باو رسيده ناخواه او است و خشم كرده و خدا را متهم نموده، گفتم ديگر چه كسى؟ فرمود: آنكه از خدا شكوه كند، گفتم كسى باشد كه از خدا شكوه كند؟ فرمود: آرى آنكه چون بلا بيند بيش از آن را كه رسيده بمردم اظهار كند، گفتم:

ديگر چه كسى؟ فرمود: كسى كه چون عطاء شود شكر نكند و چون بلا بيند صبر ندارد، گفتم ارجمندتر كس نزد خدا كيست؟ فرمود كسى كه هر گاه عطا شود شكر كند و چون بلا بيند صبر كند.

(٢) ٧٣- زود رنج را دوست نيايد، و حسود را توانگرى نيايد، پر نظر كردن در حكمت خرد را آبستن كند.

(٣) ٧٤- ترس از خدا براى دانائى بس است و فريبخورى براى نادانى بس است.

(٤) ٧٥- بهتر عبادت معرفت خدا و تواضع براى او است.

(٥) ٧٦- يك عالم به از هزار عابد است و هزار زاهد و هزار مجتهد و كوشا (در راه خدا).

(٦) ٧٧- هر چيزى را زكاتيست و زكاة دانش اينست كه آن را باهلش بياموزند.

(٧) ٧٨- قاضيان چهارند سه تا در دوزخ و يكى در بهشت، مرديكه دانسته ناحق قضاوت كند در دوزخ است، مرديكه ندانسته بنا حق قضاوت كند در دوزخ است، مرديكه ندانسته بحق قضاوت كند در دوزخ‌