تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣١٧ - سفارش آن حضرت بعبد اللَّه بن جندب

است؟ فرمود يكى از شماها بر عورت برادرش مطلع مى‌شود و آن را نميپوشاند، بحق ميگويم بشماها كه شماها بدان چه توجه داريد نميرسيد مگر بترك شهوات خود، و بدست نياوريد آنچه را آرزو داريد مگر بصبر بر آنچه ناخواه شما است. از يك نگاه بپرهيزيد كه تخم شهوت در دل بكارد، و همان براى فتنه صاحبدل بس است. خوشا بر كسى كه ديده‌اش را در دل خود نهد و ديده را در همان چشم ننهند، مانند ارباب در عيب مردم ننگريد، و چون بنده‌ها بعيب خود نگريد. همانا مردم دو دسته باشند مبتلا و در عافيت، بگرفتار ترحم كنيد و خدا را بر عافيت سپاس گزاريد.

(١) اى پسر جندب بپيوند با كسى كه از تو بريده، و بده بآن كه از تو دريغ كرده، و احسان كن بدان كه با تو بدى كرده، و سلام كن بر كسى كه بتو دشنام داده و انصاف بده بكسى كه با تو خصومت كرده، و بگذر از كسى كه بتو ستم كرده چنانچه دوست دارى كه از تو گذشت شود، بعفو خدا از خودت توجه كن، نبينى كه آفتابش بر نيكان و بدان هر دو ميتابد و بارانش بر صالح و خطاكار ميبارد.

اى پسر جندب در چشم مردم صدقه مده بقصد اينكه تو را خوب شمارند، زيرا اگر چنين كنى مزدت همانست كه گرفتى ولى چنان باش اگر بدست راستت عطا كنى دست چپت نفهمد، زيرا براى آنكه نهانى صدقه دهى عيانى و در بر مردم بتو عوض دهد در روزى كه بتو زيان نيست كه مردم از صدقه تو مطلع نباشند، آهسته بگو زيرا پروردگارت نهان و عيان همه را ميداند، سؤال نكرده ميداند چه ميخواهيد. چون روزه گرفتى از كسى غيبت مكن. و روزه را بستم ميالائيد و براى نمايش بمردم روزه مگير كه چهره را تيره و سر را ژوليده و لب را خشكيده كنند تا مردم بدانند كه روزه دارند.