تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٣ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

دست از آن برندارد چه مفهومى دارد؟ و نميدانم اميد مردى كه بلائى بر او فرود آيد و بر آن صبر نكند چه اميديست؟.

(١) ٧٢- بعباية بن ربعى در پاسخ اين سؤال كه استطاعتى كه ما بدان برخيزيم و بنشينيم و كار كنيم چيست؟ فرمود تو از استطاعت پرسش كردى آيا بى‌نظر خدا آن را دارى يا بهمراه خدا؟ عبايه جوابى نداد و امير المؤمنين ٧ فرمود: اگر بگوئى بهمراه خدا آن را دارى تو را ميكشم (چون شرك است) و اگر بگوئى در برابر خدا آن را دارى تو را ميكشم (چون انكار خدا است) عبايه گفت: پس چه بگويم؟

فرمود: بگو كه آن را دارى بوسيله خدائى كه بغير تو داده است و اگر آن را بتو بدهد عطائى است از او، و اگرش از تو بگيرد بلائى است از او، او دارا است آنچه را بتو داده و او است توانا بر آنچه تو را بر آن توانا كرده.

(٢) ٨٣- اصبغ بن نباته گويد: شنيدم امير المؤمنين ٧ ميفرمود: من بشما حديثى باز گويم كه سزا است هر مسلمى آن را حفظ كند سپس بما رو كرد و فرمود: خدا هيچ بنده مؤمنى را در اين دنيا كيفر نكند جز آنكه بهتر و آبرومندتر است از اينكه در قيامت بكيفر او باز گردد، و خدا بر هيچ بنده مؤمنى در اين دنيا پرده پوشى نكند و از او نگذرد جز اينكه بهتر و آبرومندتر است از اينكه روز قيامت از او درگذرد، سپس فرمود: گاهى خدا بنده مؤمنى را بلا دهد در تنش يا مالش يا فرزندش يا اهلش و اين آيه را خواند (٣٠- الشورى) هر مصيبت كه بشما رسد بسبب آنچه است كه بدست خود كرديد و از بسيارى هم ميگذرد، و تا سه بار دستش را بهم چسبانيد و ميفرمود: و از بسيارى هم ميگذرد.