تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٤ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

(١) ٨٤- آغاز قطع رابطه پرده افكندن است، افسوس مخور بر كسى كه زود رنج است، زشتترين پاداش سزاى با بدكرداريست.

(٢) ٨٥- آغاز خود بينى مرد تباهى خرد او است، هر كه اختيار زبانش را دارد از او آسوده ماند، هر كه اخلاقش را به نكند، بد بسيار بيند، هر كه بدخويست خاندانش از او دلتنگ باشند، بسا يك سخن كه نعمتى را ببرد، شكر جلو فتنه را بگيرد، آبرومندى سر مردانگى است، شفيع گنه‌كار فروتنى او است، پايه دورانديشى توقف در مورد شبهه است، اخلاق وسيع گنجينه‌هاى روزيند.

(٣) ٨٦- مصيبتها برابر ميان مردم قسمت شده‌اند، تا راه توبه باز است براى گناهت نوميد مشو، درستى در مخالفت شهوتست، آرزوها بمرگ پايان پذيرند، نگاه ببخيل دل را سخت كند، نگاه باحمق ديده را تار كند، سخاوت از هوشمندى است، و لئامت از غفلت و كور دلى است.

(٤) ٨٧- ندارى مرگ اكبر است، كم عيالى يكى از دو توانگريست و نيمه زندگى است، غم نيمى از پيريست، مرديكه ميانه روى كند مستمند نشود، مرديكه مشورت كند هلاك نشود، احسان نشايد جز بخانواده‌دار يا بديندار، سعادتمند كسى است كه از حال ديگرى پند گرفته، مغبون نه ستوده است و نه ثواب برده، كار نيك كهنه نگردد و نپوسد، و گناه فراموش نشود.

(٥) ٨٨- احسان كنيد تا سپاس بدست آريد، سپاسگزارى را شيوه خود كنيد تا خردمندان بشما انس‌