تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٠ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

(١) ٦٧- بپرهيزيد از خدا پرهيز كردن كسى كه تنها دامن بكمر زده و در اين كار يگانه است، در ايام مهلت بگوشه‌اى خزيده و از ترس نگرانست و در كثرت مال نظر كرده و نيز در عاقبت شيرين صبر و انجام باز گشت، خدا براى انتقام و يارى بس است، بهشت براى ثواب و عطيه بس است، دوزخ براى شكنجه و كيفر بس است، قرآن خدا براى حجت و طرفيت بس است.

(٢) ٦٨- مردى از او در باره سنت و بدعت و فرقت و جماعت پرسيد. در پاسخ فرمود: اما سنت همان روش رسول خدا ٦ است، و اما بدعت هر چه بر خلاف آنست، و اما فرقت أهل باطل است و گر چه بسيار باشند، و اما جماعت أهل حقند و گر چه اندك باشند، و فرمود ٦ بنده خدا اميدوار نباشد جز بخدايش و نترسد جز از گناهش، و عالمى كه از او پرسند آنچه را نداند شرمش نيايد كه بگويد اللَّه اعلم، صبر از ايمان چون سر است از تن.

(٣) ٦٩- مردى گفتش بمن اندرز ده، فرمود: بتو سفارش كنم كه كار خير را هرگز بسيار مشمار و گناه خود را هر چه باشد كم مگير.

(٤) ٧٠- ديگرى بدو گفت مرا اندرز ده فرمود: خويش را تلقين بفقر و تنگدستى و نيز طول عمر منما.

(٥) ٧١- براى دينداران نشانه‌ها است كه بدان شناخته شوند: راستگوئى، امانت پردازى، وفاء بعهد، صله ارحام، ترحم بر ناتوانان، كم در آميختن با زنان، بذل احسان، خوشخوئى، بردبارى‌

______________________________
[١] كذا «٦» في جميع النسخ فلذا لم نجعله تحت رقم برأسه.