تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٣٣ - و از سخنان آن حضرت است كه برخى شيعه آن را نثر الدرر ناميده

(١) ٣٨- براى پادشاهان كوتاهى در سه كار محبوب نيست: در نگهدارى مرزها، در وارسى ستم رسيده، و برگزيدن خوبان براى كارهايشان.

(٢) ٣٩- بر ملت براى پادشاه و يارانش سه چيز واجبست: فرمانبردارى از آنان، خير خواهى بر ايشان در غياب و حضور، و دعاء براى پيروزى و بهى ايشان.

(٣) ٤٠- بر سلطان براى خاص و عام سه چيز واجب است: پاداش نيك بنيكوكار تا برغبتش در آن بيفزايد، سرپوشى از گناهان بدكار تا توبه كند و از گمراهى بر گردد، و فراهم كردن همه با احسان و عدالت.

(٤) ٤١- سه چيز است كه هر يك از ملوك آن را كم گيرد و در باره آن اهمال كند بر او دشوار گردد:

گمنام كم فضيلتى كه از جماعت كناره گرفته، و دعوت‌كننده ببدعتى كه امر بمعروف و نهى از منكر را سپر خود ساخته، و مردم شهرستانى كه براى خود رئيسى گرفته‌اند تا مانع سلطان شود از اجراء حكم خود در باره آنان.

(٥) ٤٢- خردمند احدى را سبك نشمارد و سزاوارتر كسى كه نبايدش سبك شمرد سه‌اند: علماء، سلطان، و دوستان زيرا هر كه علماء را سبك شمارد دينش را تباه كرده، و هر كه سلطان را سبك شمارد دنيايش را تباه كرده، و هر كه دوستانش را سبك شمارد مردانگيش را تباه كرده.

(٦) ٤٣- اطرافيان سلطان سه طبقه‌اند: يك طبقه خيرمندان كه مايه بركت خود و سلطان و رعيت باشند، و طبقه‌اى كه هدفشان حفظ مقام خود است و اينان نه ستوده‌اند و نه نكوهيده بلكه بنكوهش‌