تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٣٥ - و از سخنان آن حضرت است كه برخى شيعه آن را نثر الدرر ناميده

دواء بدون درد و گرچه سالم بماند، و در آويختن با پادشاه و گرچه پيروز گردد بحاجتى كه از او دارد.

(١) ٥٤- هر كس در سه چيز خود را بر حق داند: دينى كه بدان عقيده دارد، هواى نفسى كه بر او چيره شده، و تدبير در كار خودش.

(٢) ٥٥- مردم همه سه طبقه‌اند: آقايان مطاع، و همگنان برابر، و مردم دشمن با يك ديگر.

(٣) ٥٦- قوام دنيا بسه چيز است: آتش، نمك، و آب.

(٤) ٥٧- هر كه سه چيز بناحق خواهد از سه چيز بحق محروم گردد: هر كه دنيا را بناحق خواهد از آخرت بحق محروم گردد، هر كه بناحق رياست طلبد از طاعت بحق محروم گردد، هر كه بناحق مالى را طلبد از ماندن آن برايش بحق محروم گردد.

(٥) ٥٨- سه چيز است كه دور انديش را نسزد بدانها پيشى گيرد، نوشيدن زهر براى آزمايش گرچه از آن نجات يابد، فاش كردن رازى بخويشاوند حسود گرچه از آن رها شود، و سفر دريا و گرچه مايه توانگرى باشد.

(٦) ٥٩- اهل هر شهرى را از سه چيز كه براى دنيا و آخرتشان بدان پناهند بى‌نياز نباشند و اگر ندارند اوباش و نابخردند: فقه عالم پارسا، امير خيرخواه مطاع، پزشك بصير و مورد اعتماد.

(٧) ٦٠- آزمايش دوست با سه چيز است: اگر دارد دوست با صفا است و گر نه دوست دوران خوشى است نه سختى، از او مالى بخواهى، او را بر مالى امين كنى، و در پيشامد بدى با او شركت داشته باشى.