تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠١ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

* بخواند و معتقد باشد كه به مى‌شود براستى كه درمان گردد ان شاء اللَّه.

(١) از گناهان خوددار باشيد كه هيچ گرفتارى و نقصان روزى نيست مگر بوسيله گناه تا برسد بخراش و پيشامد بد و مصيبت زيرا خدا جل ذكره ميفرمايد (٣٠- الشورى) هر آن آسيب كه بشما رسد در برابر آنچه است كه بدست خود كنيد از بسيارى هم گذشت مى‌شود، بسيار ياد خدا عز و جل باشيد بر سر خوراك و آن را از دهان بدور نيندازيد كه نعمتى است از نعمتهاى خدا و روزى از روزيهاى او است و شكرش بر شما لازمست با حمدش، با هر نعمتى خوش برخورد باشيد پيش از جدائى از آن زيرا آنها بروند و گواه صاحب خود باشند بر آنچه با آنها كرده است، هر كه بروزى كم خدا راضى است خدا هم بعمل كم او راضى است، مبادا تقصير كنيد كه مايه افسوس است در وقتى كه افسوس سود ندارد، چون در نبرد بدشمن برخوريد كم بگوئيد و بسيار ذكر خدا عز و جل كنيد و نگريزيد تا خدا را بخشم آريد و مستوجب غضب او شويد، هر گاه در ميان برادرانتان در ميدان نبرد زخمدار يا گرفتار دشمن ديديد خود باو كمك كنيد، تا توان داريد كار خوب كنيد كه از مردن بد جلو گيرد، هر كدامتان بخواهد بداند مقامش در نزد خدا چيست بنگرد در برابر گناهان چه وضعى دارد، بهترين ذخيره مرد در خانه گوسفند است هر كه در خانه‌اش گوسفند دارد فرشته‌ها هر روز يك بار او را تقديس كنند و هر كه دو گوسفند دارد دو بار او را تقديس كنند و همچنان در سه، و خدا فرمايد: مبارك باشد براى شما، هر گاه مسلمانى ناتوان شود گوشت را با شير بخورد كه خدا نيرو را در اين دو قرار*