تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٢ - بخشى از سخنهاى حكيمانه و كلام آن حضرت

نيست ٦- كينه‌ور نيست ٧- خوبى كند در برابر آنكه باو بد كند ٨- سود رساند بدان كه زيانش رساند ٩- بگذرد از هر كه ستمش كند ١٠- در اداى حق خدا تواضع كند.

(١) و اما نشانه نيكوكار ده است: ١- براى خدا دوست دارد ٢- براى خدا دشمن دارد ٣- براى خدا يار مى‌شود ٤- براى خدا جدا مى‌شود ٥- براى خدا خشم ميكند ٦- براى خدا خشنود مى‌شود ٧- براى خدا كار ميكند ٨- خدا جو است ٩- خدا ترس است در هراس و خوف، پاك و بااخلاص، شرمنده و مراقب ١٠- براى خدا احسان ميكند.

و اما نشانه تقوى شش است: ١- از خدا ميترسد ٢- از سختگيرى بر حذر است ٣ و ٤ شام و بام كند و گويا خدا را بچشم بيند ٥- دنيا را اهميت نميدهد ٦- هيچ چيز دنيا نزد او بزرگ نيست چون نهاد او زيبا است.

و اما نشانه متكلف چهار است: ١- جدل بيهوده كند ٢- با بالا دستش بستيزد ٣- بدان چه نتواند رسيد دست يازد ٤- بدان چه نجاتش ندهد همت گمارد.

و اما نشانه ظالم چهار است: ١- ببالا دست خود از نافرمانى ستم كند ٢- بزير دستش چيرگى كند ٣- با حق دشمنى كند ٤- ستم را آشكار كند.

و اما نشانه رياكار چهار است: ١- پيش ديگران بعبادت خدا حريص است ٢- در تنهائى تنبل است ٣- در هر كارى ستايش‌جو است ٤- در ظاهرسازى ميكوشد.

و اما نشانه منافق چهار است: ١- نهادش هرزه است ٢- زبان و دلش دوتا است ٣- گفتارش‌