تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٥ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ١٥٣- فرمود: از سعادت آدميزاده است خير خواستن از خدا و رضايت بدان چه خدا حكم كرده و از شقاوت آدميزاده است ترك خيرخواهى از خدا، و بد داشتن قضاى خدا.

(٢) ١٥٤- فرمود: پشيمانى خود توبه است.

(٣) ١٥٥- فرمود: بقرآن ايمان ندارد كسى كه حرامش را حلال شمارد.

(٤) ١٥٦- مردى بآن حضرت گفت بمن سفارش كن فرمود: زبانت را نگهدار سپس گفت يا رسول اللَّه بمن سفارش كن، فرمود: زبانت را نگهدار باز عرض كرد يا رسول اللَّه بمن سفارش كن فرمود: واى بر تو آيا جز اينست كه مردم براى آنچه با زبان دروند در دوزخ سرنگون شوند.

(٥) ١٥٧- فرمود: كارهاى خوب از مردنهاى بد نگهدارى كنند، و صدقه نهان خشم خدا را فرونشاند.

و صله رحم عمر را بيفزايد، و هر احسانى صدقه است، و أهل احسان در دنيا شايسته احسانند در آخرت، و زشت‌كاران در دنيا همان شايان بدى باشند در آخرت، و نخست كسانى كه ببهشت درآيند أهل احسانند.

(٦) ١٥٨- فرمود: خدا كه ببنده‌اى نعمت داده دوست دارد اثر نعمتش را در او بيند و دشمن دارد بدى زندگى و بد زندگى كردن را.

(٧) ١٥٩- فرمود: خوب پرسيدن نيمى از دانش است، و نرمش نيمى از خوش‌گذرانى.

(٨) ١٦٠- فرمود: آدميزاده پير شود و دو چيزش جوان گردند و حرص و آرزو.

(٩) ١٦١- فرمود: حياء از ايمانست.