ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ٤٠ - (١٦٢) ترسناكترين چيزى كه از آن بر مردمان ترسيده مىشود دو منش است
ترجمه
(١٦٢) ترسناكترين چيزى كه از آن بر مردمان ترسيده مىشود دو منش است
- از پيامبر اكرم روايت شده كه گفته: «ترسناكترين چيزى كه از آن بر امت خود بيمناك هستم از خواهشهاى نفسانى و آرزوهاى دراز است، آرزوهاى نفسانى از حق پيشگيرى مىكند و درازى آن آخرت را به فراموشى مىسپارد، اين همان جهان است پشت كرده به شما مىرود و آن همان آخرتست كه روى كرده به شما مىآيد، هر يك از اين دو خواهندگانى دارند، هر گاه بتوانيد از فرزندان آخرت باشيد، از اولاد جهان مباشيد، شما امروزه كه زندهايد در كارگاه كردار هستيد و بر شما حسابى نيست اما فردا كه درگذشتيد شما به شمار فرا كشيده خواهيد شد و ديگر وقت كار نيست.
امير المؤمنين على از پيامبر نقل كرده كه دانايان دو گروهاند: دانايى كه به دانش خويش كار بندد او رستگار است و دانايى كه دانش خود را به كار نبرد وى نابود گردد، دوزخيان از گند داناى بىكردار در گزند باشند، پشيمانتر از دوزخيان كسى است كه بندهيى را به خداوند بزرگ خوانده باشد و او نيز پذيرفته و خداى او را به بهشت در آورد و آن خواننده به خداى را به سبب به كار نبردن دانش خود به دوزخ برد، سپس امير المؤمنين گفت: اكنون از دو منش بر شما بيمناك هستم- يكم- پيروى آرزوهاى نفسانى و دوم- درازى آنها، چون پيروى از آرزوها انسان را از حق باز دارد و درازى آرزو آخرت را از ياد شما ببرد.
اين جهان پشتكننده است و اين آخرت روى آورنده و براى هر يك از اين دو فرزندانىست هر گاه بتوانيد از فرزندان آخرت گرديد و از اولاد جهان مباشيد و بجاى آوريد آنچه از كردار نيك